بخش ۹۱ - یافته شدن گوهر و حلالی خواستن حاجبکان و کنیزکانِ شاه‌زاده از نصوح
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف حالتی از ترس و ناامیدی می‌پردازد که به شادی و امید مبدل می‌شود. شخصیتی به نام نصوح، که بعد از مدتی گم‌شده‌اش را پیدا کرده، به جامعه بازمی‌گردد و مورد استقبال و عشق قرار می‌گیرد. او اکنون به خاطر ندامت از گناهان گذشته‌اش، مورد بخشش قرار گرفته و به آرامش رسیده است. شاعر به زیبایی از رحمت خداوند صحبت می‌کند، که با آمرزش و بخشایش، نصوح را از عذاب و رنج نجات داده و او را به زندگی ایستاده و شاداب بازگردانده است. در نهایت، او با شکرگزاری عمیق نسبت به خداوند، خواستار آگاهی دیگران از رحمت و فضل الهی می‌شود.
بعد از آن خوفی هلاک جان بدهمژده‌ها آمد که اینک گم شده
هوش مصنوعی: پس از ترس و نگرانی، جانم در خطر است، اما پیامهای خوشی به گوش میرسد که دیگر، گم شده و ناپیداست.
بانگ آمد ناگهان که رفت بیمیافت شد گم‌گشته آن دُر یتیم
هوش مصنوعی: ناگهان صدایی بلند شد و باعث شد که ترس به دلها بیفتد، اما گمشدهای که در این میان بود، همان الماس یتیم پیدا شد.
یافت شد واندر فرح در بافتیممژدگانی ده که گوهر یافتیم
هوش مصنوعی: ما در خوشحالی غرق شدیم و به هم تبریک میگوییم، زیرا به گ النج درخشانی دست یافتهایم.
از غریو و نعره و دستک زدنپر شده حمام «قد زال الحزن»
هوش مصنوعی: حمام پر از صدا و هیاهو و ناله و زاری است.
آن نصوح رفته باز آمد به خویشدید چشمش تابشِ صد روز بیش
هوش مصنوعی: نصوح که پس از مدتی دوری به خانهاش برگشته، وقتی به اطراف نگاه می‌کند، متوجه می‌شود چشمانش دیگر به اندازه صد روز نورانی و درخشان است.
می حلالی خواست از وی هر کسیبوسه می‌دادند بر دستش بسی
هوش مصنوعی: هر کسی که از او خواسته مینوشید، با بوسههایی بر دستانش احترامش میگذاشتند.
بد گمان بردیم و کن ما را حلالگوشت تو خوردیم اندر قیل و قال
هوش مصنوعی: ما به بدگمانی افتادیم و از تو درخواست forgiveness داریم، چرا که در فضای بگو مگو و جنجال، به تو آسیب رساندیم.
زانک ظن جمله بر وی بیش بودزانک در قربت ز جمله پیش بود
هوش مصنوعی: چون به نزدیکی کسی میرسیم و او را از نزدیک میشناسیم، تردیدها و گمانها دربارهاش کمتر می‌شود و درک خودمان از او قویتر میگردد.
خاص دلاکش بد و محرم نصوحبلک هم‌چون دو تنی یک گشته روح
هوش مصنوعی: دلاکش خاص و محرم نصوح است، همانند دو بدن که روح واحدی را تشکیل دادهاند.
گوهر ار برده‌ست او برده‌ست و بسزو ملازم‌تر به خاتون نیست کس
هوش مصنوعی: اگر کسی گوهر را از آن خود کرده باشد، تنها خودش آن را برده است و هیچکس دیگر به اندازه او به این گوهر وابسته نیست.
اول او را خواست جستن در نبردبهر حرمت داشتش تاخیر کرد
هوش مصنوعی: اول او را برای نبرد خواستند، اما به خاطر احترام به او، تاخیری در این کار ایجاد کردند.
تا بود کان را بیندازد به جااندرین مهلت رهاند خویش را
هوش مصنوعی: تا زمانی که فرصتی هست، باید تلاش کند تا خود را از مشکلات و موانع رها کند.
این حلالی‌ها ازو می‌خواستندوز برای عذر برمی‌خاستند
هوش مصنوعی: این افراد حلالی از او درخواست میکردند و به خاطر عذر و بهانههایی که میآوردند، از جایی که بودند دور میشدند.
گفت بُد فضل خدای دادگرورنه زآنچم گفته‌شد هستم بتر
هوش مصنوعی: میگوید: اگر فضل و لطف خداوند ناگفته بود، من به خاطر آنچه که دربارهام گفته شده، از این بدتر بودم.
چه حلالی خواست می‌باید ز من؟که منم مجرم‌ترِ اهلِ زمن
هوش مصنوعی: چه چیز حلالی از من میخواهی؟ در حالی که من خود، گناهکارتر از همهی مردم هستم.
آنچ گفتندم ز بد از صد یکیستبر من این کشفست ار کس را شکیست
هوش مصنوعی: آنچه که من از بدی ها گفتم، از میان صد نکته تنها یک مورد درست است. این درک و روشنایی من است؛ اگر کسی به این موضوع شک دارد.
کس چه می‌داند ز من جز اندکی؟از هزاران جرم و بد فعلم یکی
هوش مصنوعی: هیچکس جز چند نفر خاصی از حال و روز من خبر ندارند، و فقط یکی از هزاران خطا و کار نادرست من را میدانند.
من همی‌دانم و آن ستار منجرمها و زشتیِ کردار من
هوش مصنوعی: من میدانم که ستاره من به خاطر اعمال زشت و خطاهایم به جرمها و زشتیهایم وابسته است.
اول ابلیسی مرا استاد بودبعد از آن ابلیس پیشم باد بود
هوش مصنوعی: در ابتدا، شیطانی بر من تسلط داشت و مرا راهنمایی میکرد، اما بعد از آن، همان شیطان به نوعی در کنار من قرار گرفت و نفوذش را در من حس کردم.
حق بدید آن جمله را نادیده کردتا نگردم در فضیحت روی‌زرد
هوش مصنوعی: من حق را به دیگران واگذار کردم، زیرا نمیخواستم در فضیحت و شرمندگی قرار بگیرم و چهرهام زرد و بیحال شود.
باز رحمت پوستین دوزیم کردتوبهٔ شیرین چو جان روزیم کرد
هوش مصنوعی: دوباره از رحمت پروردگار بهرهمند شدیم، همانطور که با توبهای شیرین، زندگیام نورانی و شاداب گشته است.
هرچه کردم جمله ناکرده گرفتطاعت ناکرده آورده گرفت
هوش مصنوعی: هر کاری که کردم، نتیجهاش را نگرفتم و آنچه را که انجام ندادم، به خاطرش مورد مواخذه قرار گرفتم.
هم‌چو سرو و سوسنم آزاد کردهم‌چو بخت و دولتم دلشاد کرد
هوش مصنوعی: مانند سرو و سوسن، آزادی به من بخشید و همچنان که بخت و موقعیتم، قلبم را شاد کرد.
نام من در نامهٔ پاکان نوشتدوزخی بودم ببخشیدم بهشت
هوش مصنوعی: نام من در نامهٔ انسانهای نیک ثبت شده است، در حالی که من در واقع دوزخی بودهام، ولی اکنون به خاطر توبهام به بهشت بخشیده شدهام.
آه کردم چون رسن شد آه منگشت آویزان رسن در چاه من
هوش مصنوعی: ناله و افسوس من به اندازهای شدید است که مانند یک بند به چاه زندگیم آویزان شده است.
آن رسن بگرفتم و بیرون شدمشاد و زفت و فربه و گلگون شدم
هوش مصنوعی: من آن رسن را گرفتم و با خوشحالی و شادابی از آنجا خارج شدم و احساس خوبی داشتم.
در بن چاهی همی‌بودم زبوندر همه عالم نمی‌گنجم کنون
هوش مصنوعی: من در عمق چاهی گرفتار بودم و از همه دنیا جدا شده بودم، اما حالا احساس میکنم که دارم به جایی فراتر از آنچه که میشناختم دست مییابم.
آفرین‌ها بر تو بادا ای خداناگهان کردی مرا از غم جدا
هوش مصنوعی: ای خدا، تو شایسته ستایش هستی، زیرا ناگهان مرا از غم و اندوه رهایی بخشیدی.
گر سر هر موی من یابد زبانشکرهای تو نیاید در بیان
هوش مصنوعی: اگر هر تار موی من زبانی داشته باشد، هرگز نمیتواند شیرینیهای تو را توصیف کند.
می‌زنم نعره درین روضه و عیونخلق را «یا لیت قومی یعلمون»
هوش مصنوعی: من در این باغ فریاد می‌زنم و چشمان مردم را به سوی خود جلب میکنم، ای کاش قوم من میدانستند.