قطعات

ای خواجه مپندار که ما گوهر فردیم

تا کی اندوه روزگار خوریم؟

آه! ازین روزگار برگشته

چیست آن خسرو سیمین‌بدن زرین‌تاج؟

چو من به داغ بتان سوخت هر که یک چندی

دلا، تا توان مهر گیتی مورز

دوش دیدم که به خواب من مدهوش آمد

محمد عربی آبروی هر دو سراست

ای سیه‌نامه، کز برای نجات

به علم کوش هلالی که عاقبت چو هلال