بخش ۱۵ - حکایت آن دو صاحب جمال که یکی از خلق خوش عاقلان را دیوانه ساخته بود و دیگری از خوی بد آشنایان را بیگانه خویش کرده بود

هوش مصنوعی: دو سرو لاله‌رخ همزاد وجود داشتند که از نظر زیبایی بسیار مشابه بودند. هیچ تفاوتی در زیبایی ظاهری آن‌ها نبود و هر دو از نظر فیزیکی شبیه بودند. اما از نظر شخصیت و سیرت متفاوت بودند. یکی از آن‌ها دارای شخصیت مهربان و آرام بود و دیگری سخت‌گیر و تندخو. این دو باغبان دل‌ها بودند؛ یکی آرامش را به دل‌ها هدیه می‌کرد و دیگری درد و رنج. مردم به جمال یکی بیشتری دل می‌دادند و از خوبی‌هایش بهره‌مند می‌شدند، در حالی که دیگری تنها یک عاشق داشت. در گفتگویی، تندخو به ناراحتی از یکسان نبودن عاشق‌هایشان اشاره می‌کند و در پاسخ نیک‌خو می‌گوید که زیبایی ظاهری بدون نیک‌خویی ارزشی ندارد. در نهایت، دعا می‌کند که خالق حسن، ویژگی‌های خوب را در وجود انسان‌ها نهادینه کند و با اخلاق نیک آن‌ها را نوازش کند.