رباعی شمارهٔ ۶
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت چهره معشوق اشاره دارد و از ویژگی‌های ظاهری او مانند دهان، لب، خال و زلف صحبت می‌کند. شاعر حیرت خود را از این زیبایی‌ها ابراز می‌کند و در نهایت به این نکته می‌رسد که زیبایی معشوق مانند روزی است که در میان شب‌های تیره قرار دارد.
ای سیم‌ذقن، این چه دهان و چه لبست؟این خال چه خال و این چه زلف عجبست؟
هوش مصنوعی: ای کسی که صورتت مانند نقره است، این دهان و لبهای تو چه زیبایی دارد؟ این خال بر صورتت چه جذاب و این زلفهای تو چه شگفتآوری دارد؟
روی تو در آن دو زلف مشکین چه عجب؟هر روز که هست در میان دو شب‌ست
هوش مصنوعی: چقدر جالب است که زیبایی و جذابیت تو در موهای مشکیات مثل این است که هر روز در میانه دو شب قرار دارد.