رباعی شمارهٔ ۱۷
هوش مصنوعی: شاعر از بازگشت یار دلنوازش سخن میگوید که به خاطر او، دل خستهاش دوباره شادمان شده است. او احساس میکند که عمرش در غیاب یار گذشت، ولی حالا از بازگشت او شکرگزاری میکند.
یار آمد و یار دلنواز آمد بازبهر دل خسته چارهساز آمد باز
هوش مصنوعی: دوست محبوب بازگشته و با خود آرامش و خوشی آورده است. برای دل خستهی من دوباره امید و راهحلی آورده است.
عمرم همه رفته بود از رفتن اوصد شکر که عمر رفته باز آمد باز
هوش مصنوعی: تمام عمر من صرف رفتن او شده بود، اما حالا خوشحالم که عمر گذشتۀ من دوباره به من برمیگردد.