رباعی شمارهٔ ۲۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به نوعی تجربه خوشی و لذت از نوشیدنی (باده) اشاره کرده و بیان می‌کند که او از مردم خردمند یا زیبایی‌هایی که در زندگی می‌بیند، لذت می‌برد. اما او در عین حال سوگند می‌خورد که هرگز از باده نمی‌نوشد و هیچگاه به جای نوشیدنی، قسم نمی‌خورد. این بیان نشان‌دهنده این است که او به ارزش‌های عمیق‌تر و معنوی‌تر زندگی تأکید دارد.
من باده به مردم خردمند خورمیا از کف خوبان شکرخند خورم
هوش مصنوعی: من از دست خوبان نوشیدنی گوارا گرفتم یا اینکه با افراد دانا، جرعهای نوشیدم.
هرگز نخورم ز باده خوردن سوگندحاشا که به جای باده سوگند خورم
هوش مصنوعی: هرگز به شراب نمیزنم، به هیچ وجه. قسم میخورم که به جای شراب، هیچ قسم دیگری نخورم.