رباعی شمارهٔ ۲۴
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از معشوق خود تقاضا می‌کند که حیات جاودان و خوشی‌های worldly را نمی‌خواهد، بلکه تنها چیزی که می‌طلبد، رضایت و خوشنودی معشوق است. او به این معنا اشاره می‌کند که حقیقتاً به دنبال معنای عمیق‌تری از زندگی است، نه لذت‌های زودگذری که از دنیا به دست می‌آید.
نی از تو حیات جاودان می‌خواهمنی عیش و تنعم جهان می‌خواهم
هوش مصنوعی: من از تو چیزی نمیخواهم جز زندگی جاودانی، نه لذتها و راحتیهای دنیوی.
نی کام دل و راحت جان می‌خواهمآنی که رضای توست آن می‌خواهم
هوش مصنوعی: من تنها آرامش دل و راحتی جان را می‌خواهم، و هرچه که مورد رضایت تو باشد، همان را میطلبم.