رباعی شمارهٔ ۲۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر بیان میکند که دل او بدون وجود معشوق نمیتواند صبوری کند و زندگیاش وابسته به وصال اوست. او از دوست میخواهد که به آرامی حرکت کند، زیرا دل او نیز در پی اوست و اگر او برود، دلش همچنان باقی میماند.
دور از تو صبوری نتواند دل منوصل تو حیات خویش داند دل من
هوش مصنوعی: دل من نمیتواند دوری از تو را تحمل کند، چرا که عشق و وصالت برای آن مانند زندگی است.
آهسته رو ای دوست که دل همره توستزنهار چنان مرو که ماند دل من
هوش مصنوعی: دوست عزیز، آهسته و با احتیاط قدم بردار، زیرا دل من در کنار توست. مراقب باش که به گونهای حرکت نکنی که دل من را به درد بیاوری.