رباعی شمارهٔ ۳۱
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر از درد و رنجی که به خاطر خیانت و ناپایداری معشوق خود متحمل شده، سخن می‌گوید. او احساس می‌کند که به خاطر عشقش قربانی شده و خونش به ناحق بر گردن معشوق است. این ابیات نمایانگر عواطف عمیق عاشقانه و همچنین فریب و جفا از سوی معشوق می‌باشد.
بگداختم از دست جفا کردن تواین‌ست طریق بنده پروردن تو؟
هوش مصنوعی: از رفتار بیرحمانه تو دلم آتش گرفته. این راهی است که تو برای تربیت بندگان خود در نظر گرفتهای؟
گر من به گناه عاشقی کشته شومخون من بی‌گناه در گردن تو
هوش مصنوعی: اگر من به خاطر عشق و گناهانم بمیرم، مسلماً خون من بیگناهی را به دوش تو خواهد انداخت.