شمارهٔ ۲۵
هوش مصنوعی: این شعر حاکی از احساسات عمیق شاعر درباره عشق و زیبایی است. او ابتدا به زیبایی و قامت معشوق خود اشاره می‌کند و می‌گوید که هر چه بگوید کمتر از واقعیت است. سپس از دیگران می‌خواهد که در مورد او بد نگوید و به او آسیب نرسانند، چرا که زیبایی معشوقش با وجود بدجنس بودنش، او را مجذوب کرده است.
شاعر به یادآوری رنج‌های خود از طرف معشوق پرداخته و ابراز می‌کند که محبت و زیبایی معشوق، باعث شده است که به او دل ببندد، حتی اگر امکان آزار هم وجود داشته باشد. او به زیبایی چشمان معشوقش (که به آهو شبیه است) و تأثیر آن بر دیگران اشاره کرده و از دل‌تنگی‌های شبانه‌اش به خاطر دوری از او سخن می‌گوید. در نهایت، او به زیبایی و خصوصیات مثبت معشوق مانند صورت هلالی اشاره می‌کند و می‌گوید که تا ابد به این زیبایی اهمیت خواهد داد.
بچه نسبت کنم آن سرو قد دلجو را؟هر چه گویم، به از آنست، چه گویم او را؟
هوش مصنوعی: آیا میتوانم آن سایه بلند و دلنشین را به بچه نسبت دهم؟ هر چه بگویم، از آن بهتر است؛ حالا چه بگویم درباره او؟
مشنو، از بهر خدا، در حق من قول رقیبکه نکو نیست شنیدن خبر بد گو را
هوش مصنوعی: شنیدن صحبتهای منفی دربارهی من را، به خاطر خدا، نادیده بگیر زیرا این خبرها هیچ خوبی ندارند.
آنکه بد خوی مرا داد چنان روی نکوکاشکی خوی نکوهم دهد آن بد خو را
هوش مصنوعی: کسی که بدیهای من را به من داده، چهرهای زیبا به من عطا کرده است. ای کاش او به من خویی نیکو نیز بدهد تا آن بدخوی را از بین ببرم.
تیغ بر من چه زنی؟ حیف که همچون تو کسیبهر آزار سگی رنجه کند بازو را
هوش مصنوعی: چرا بر من حمله میکنی؟ چه خوب که هیچکس مثل تو برای آزار یک سگ زحمت نمیکشد.
چشمت آهوست، نظر سوی رقیبان مفگنپند بشنو، بسگان رام مکن آهو را
هوش مصنوعی: چشمانت شبیه چشمان آهوست. به رقیبان نگاه نکن و نصیحتی که به تو میشود را بشنو، زیرا نباید آهو را دچار وحشت کنی.
بسکه دارم المی بر دل از آزردن اوشب همه شب به خس و خار نهم پهلو را
هوش مصنوعی: دل من به خاطر آزردن او، پر از درد و غم است. به همین دلیل، هر شب کنار درد و رنج خود مینشینم و از غم و اندوهم به خاک و خار پناه میبرم.
چون هلالی صفت روی نکو گویم و بسکه بسی معتقدم این صفت نیکو را
هوش مصنوعی: چهرهاش چون هلال زیباست و جز این چیزی نمیگویم، زیرا به این ویژگی زیبا ایمان دارم.