شمارهٔ ۲۹

هوش مصنوعی: این شعر از شاعر توضیح می‌دهد که با سپاس از خدا که سلامت پادشاهی را فراهم کرده، زیبایی و حسن او به آسمان‌ها برمی‌خیزد. شاعر تأکید می‌کند که اگر یک ذره از زیبایی‌اش کم بود، زمین و گیاهان نیز پژمرده می‌شدند. او همچنین از نرگس زیبا می‌خواهد که با احتیاط قدم بردارد تا خاک را نمیراند و از پادشاه می‌خواهد که از خاک نرود و به خوار و زبون بودن دچار نشود. همچنین اشاره می‌کند که چشمان زیبا نمی‌توانند به خاطر مشکلات، خون بی‌گناهی بریزند. در نهایت، شاعر از گردون می‌خواهد که محبوب را هر چه بیشتر بزرگ دارد و این زیبایی را حفظ کند.