شمارهٔ ۵۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی از عشق و محبت سخن می‌گوید. او از نامه‌ای یاد می‌کند که یوسف (نماد معشوق) به یعقوب (نماد عاشق) نوشته است و این نامه برای او اهمیتی خاص دارد. شاعر به تحسین خط و نوشته محبوبش می‌پردازد و از آن به عنوان یک نعمت و رحمت یاد می‌کند. همچنین، او به زیبایی چهره معشوق اشاره می‌کند و می‌پرسد که چه قدرتی این چنین زیبایی را خلق کرده است. در نهایت، شاعر یاری را که برایش نامه نوشته، به عیسی تشبیه می‌کند که شفای آلودگی‌ها و دردهاست. این شعر نمایانگر عشق عمیق و امیدواری شاعر به ارتباط با معشوق است.
رفته‌ست عزیز من و مکتوب نوشته‌ستیوسف خبر خویش بیعقوب نوشته‌ست
هوش مصنوعی: عزیز من رفته و یوسف نامه‌ای درباره خود به یعقوب نوشته است.
شد نامه محبوب خط بندگی منمن بنده آن نامه که محبوب نوشته‌ست
هوش مصنوعی: نامه‌ای که محبوب من نوشته است، نشانهی بندگی من است. من خود بندهی آن نامه هستم که محبوب به رشتهی تحریر درآورده است.
گفته‌ست: بخواند سگِ آن کوی سلاممبنگر که: سلامی به چه اسلوب نوشته‌ست
هوش مصنوعی: او می‌گوید: بگذار سگ آن محله سلام من را بخواند و ببین که سلامی که فرستادهام، چقدر با شیوهای نو نوشته شده است.
باز این خط خوب و رقم تازه بلاییستاین تازه رقم را چه بلا خوب نوشته‌ست!
هوش مصنوعی: این خط زیبا و رقم تازه، به نوعی مصیبت یا مشکل است. این تازگی که در نوشته دیده میشود، چه مصیبتی را به همراه دارد که این زیبایی به خوبی نمایان شده است؟
بر نامه سیاهی طلبد آیت رحمتما طالب آنیم که مطلوب نوشته‌ست
هوش مصنوعی: ما به دنبال نشانهای از رحمت خداوند هستیم و میخواهیم که آنچه را که در سرنوشت ما نوشته شده، به دست آوریم.
بر صفحه رخسار تو آن خط دلاویزیارب! قلم صنع چه مرغوب نوشته‌ست!
هوش مصنوعی: ای کاش بر چهره تو آن خط زیبا و دلنشین، چه هنری دارد! انگار که قلم خداوند چه اثر بینظیری را نقش زده است.
یاری که به من نامه نوشته‌ست، هلالیعیسیست، شفانامه به ایوب نوشته‌ست
هوش مصنوعی: دوست و یاری که برایم نامه نوشته، همانند هلالی است که در آسمان میدرخشد و مانند عیسی، شفابخش و درمانگر مشکلات من است. نامهاش همچون شفانامهای برای بیمار ایوب است که مایه تسکین و آرامش من خواهد بود.