شمارهٔ ۶۲
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به تضاد بین شادی و غم می‌پردازد. او می‌گوید که دل‌های مردم به خوشی و نشاط زندگی خوش است، اما او خود در دل غمی دارد که به آن خوش است. او به شباهت خود با سگی اشاره می‌کند که از وضعیت زار خود ناراحت است. همچنین می‌گوید که چشمش به یار است و خوشی‌اش در وجود یار نهفته است. شاعر از درد و رنجش ناله می‌کند، اما نشان می‌دهد که این درد هم به نوعی برایش خوشایند است. او به محبت و خیال دوست به عنوان نوعی سلطنت اشاره می‌کند و در نهایت به ویرانی دلش اشاره می‌کند و می‌گوید که بهتر است دلش خراب بماند زیرا در این خرابی خوشی‌ای وجود دارد. در انتها، او سر خود را به نشانه نیاز بر آستان یار می‌گذارد و این عمل را خوشایند می‌داند.
دل‌های مردمان به نشاط جهان خوش استدر دل مرا غمی‌ست، که خاطر به آن خوش است
هوش مصنوعی: دل‌های مردم به خاطر زیباییهای دنیا شاد است، اما من در درونم غمی دارم که به نوعی برایم خوشایند است.
چون نیست خوشدل از تن زارم سگ درشسگ بهتر از کسی، که به این استخوان خوش است
هوش مصنوعی: وقتی که از زندگی ناامیدم و حال خوشی ندارم، حتی سگ هم از من بهتر است، چون او به این استخوانی که دارد راضی است.
خوش نیست چشم مردم بیگانه جای یارچون یار من پری‌ست ز مردم نهان خوش است
هوش مصنوعی: چشم مردم بیگانه به جای دیدن محبوبم خوشایند نیست؛ چون محبوب من همانند پری است و از چشم دیگران پنهان مانده.
از درد ناله کردم و درمان من نکردگویا دلش به درد من ناتوان خوش است
هوش مصنوعی: از درد و رنج خود فریاد زدم، اما کسی به من کمک نکرد. به نظر میرسد او از دیدن درد من دلش شاد است.
سلطان ملک هستی باشد خیال دوستاین سلطنت به کشور ما جاودان خوش است
هوش مصنوعی: در اینجا به طور غیرمستقیم بیان میشود که خیال و محبت دوست همچون پادشاهی بر دل و زندگی انسان است، و این احساس، باعث خوشبختی و طول عمر در زندگی فرد میشود. به نوعی، وجود این محبت و خیال به کشور روان انسان، زیبایی و شادابی میبخشد و آن را جاودانه می‌کند.
ناصح، عمارت دل ویران ما مکنبگذار تا خراب شود، کآنچنان خوش است
هوش مصنوعی: ای نصیحتگر، به دل ویران ما رسیدگی نکن و بگذار آن را ویرانتر کنی، زیرا این خراب بودن حال و هوای خاص خودش را دارد و خوشایند است.
بر آستان یار هلالی نهاد سراو را سر نیاز بر این آستان خوش است
هوش مصنوعی: سر خود را بر درگاه محبوب گذاشت و با دلخواست به آنجا ناز می‌کند. در واقع، بودن در آن مکان با محبوب بسیار دلنشین و خوشایند است.