شمارهٔ ۱۰۹
هوش مصنوعی: این شعر به بیان درد و غم عاطفی شاعر می‌پردازد. شاعر از ناکامی‌ها و چالش‌های زندگی خود می‌گوید و تشبیهاتی استفاده می‌کند که نشان‌دهنده‌ی احساسات عمیق اوست. باغی که جای گل، فقط خار به بار آورده، نماد ناکامی اوست. او گریه و اشک را به کوهی از احساسات بدل می‌کند که سبب زاری سنگ‌ها می‌شود. دردی که از ناله‌اش برمی‌خیزد، بر عالم اثر می‌گذارد و هر کسی که زیبایی معشوق را ببیند، دچار شرم و عاطفی شدید می‌شود. شاعر به تأثیر جاذبه چهره معشوق بر احساساتش اشاره می‌کند و در نهایت، رویای خود را در اشک‌هایش و زیبایی‌های عشق می‌بیند.
باغ عیش من بجای گل همه خار آوردآری، این نخلی که من دارم، همین بار آورد
هوش مصنوعی: باغ شادی من به جای گلها، فقط خارهایی به همراه دارد. بله، این درختی که من دارم، فقط همین بار را به همراه آورده است.
کوه از سیل سرشکم در صدا آید، بلیگریه من سنگ را در ناله زار آورد
هوش مصنوعی: کوه از شدت اشک من به صدا درآمد و میتوان گفت که گریهام میتواند سنگ را نیز به زاری وادارد.
عالمی در گریه است از ناله جانسوز مننوحه ای کز درد خیزد گریه بسیار آورد
هوش مصنوعی: عالمی به خاطر نالههای دردناک من در حال گریه است. نوحهای از دل اندوه من برمی‌خیزد که باعث می‌شود اشکهای زیادی بریزد.
گر دل آزرده را جز داغ او مرهم نهمبر دل آن مرهم شود داغی که آزار آورد
هوش مصنوعی: اگر دل کسی به جز ناراحتی ناشی از عشقش هیچ درمانی نداشته باشد، آن درمانی که به او داده می‌شود خود موجب درد و رنج میگردد.
هر که ابروی تو دید و مایل محراب شدزود باشد کز خجالت رو بدیوار آورد
هوش مصنوعی: هر کسی که ابروی تو را ببیند و به سمت محراب جذب شود، به زودی از شرم و خجالت رویش را به دیوار خواهد برد.
تا ز خورشید جمالت گرم شد بازار حسنهر دم این دیوانه را سودا ببازار آورد
هوش مصنوعی: هر زمان که زیبایی‌های تو، مانند خورشید، درخشانتر می‌شود و دنیای عشق و محبت رونق میگیرد، این دیوانه عاشق را هم به سوی بازار عشق و زیبایی میکشاند.
پای بر فرق هلالی نه، که بهر مقدمتهر زمان صد گوهر از چشم گهر بار آورد
هوش مصنوعی: به نرمی و احترام برای تو قدم بردار، زیرا به خاطر تو همیشه زیباترین و باارزشترین چیزها از چشمانم جاری می‌شود.