شمارهٔ ۱۸۸
هوش مصنوعی: این شعر به وصف زیبایی و جذابیت محبوب و معشوق میپردازد. شاعر از نرگس رعنا (چشم زیبا) میخواهد که به خودش ننازد و تأکید میکند که ناز و زیبایی باید در چشم و مژگان باشد. او از نقش گل، لاله و سرو در زیبایی سخن میگوید و میخواهد که معشوق برای لحظهای به نزد او بیاید. شاعر در تلاش است تا احساسات و عشق عمیق خود را به معشوق ابراز کند و در عین حال میخواهد لحظهای دلانگیز و شاداب را با هم به اشتراک بگذارند. او همچنین به مقام معشوق و زیبایی او در مقایسه با گل و ماه اشاره میکند و خود را بندهای برای او میداند.
برو، ای نرگس رعنا، تو باین چشم منازناز را چشم سیه باید و مژگان دراز
هوش مصنوعی: برو، ای گل نرگس زیبا، به این چشم ننگر؛ برای زیبایی و جذابیت باید چشمان سیاه و مژههای بلند داشته باشی.
از گل و لاله چه حاصل؟ من و آن سرو که هستهمه شوخی و کرشمه، همه حسن و همه ناز
هوش مصنوعی: چه فایدهای از گل و لاله؟ من و آن سرو در کنار هم، همهاش بازی و لطافت است، تمام زیبایی و ناز و کرشمه در ما هویداست.
آتشین روی من آرایش بزمست امشببرو، ای شمع، تو در گوشه خجلت بگداز
هوش مصنوعی: ای شمع، تو که در گوشه بزم نشستهای و خجالت میکشی، امشب با زیبایی آتشین چهرهام، محفل را گرم کن و تماشاگر جمعی باش که در حال شادیاند.
ای خوش آن دم، که تو از ناز، سوی من آیی!خیزم و بر کف پای تو نهم روی نیاز
هوش مصنوعی: زمانی که تو با ناز و افسون به سوی من بیایی، خوشحال میشوم! آنگاه من بر زمین میافتم و با احترام و درخواست، سرم را به پای تو میگذارم.
ای که مهمان منی، ساغر و مطرب مطلبهم باین سوز دل و ناله جان سوز بساز
هوش مصنوعی: ای مهمانی که به خانهام آمدهای، بگذار تا با کمک یا یک جام شراب و نوازی ساز، این درد دل و ناله جانم را تسکین دهیم.
تو گل روی زمینی و مه اوج فلکهمه حیران جمالت ز نشیب و ز فراز
هوش مصنوعی: تو زیباترین گل روی زمین هستی و ماه در آسمان نیز به خاطر زیباییات در حیرت است، از پایین و بالا، همه به تماشای جمال تو مشغولند.
ای شه حسن، باحوال هلالی نظریکه منم بنده مسکین، تو شه بنده نواز
هوش مصنوعی: ای پادشه زیبایی، نگاهی به حال من بینداز که من بنده ضعیف تو هستم و تو پادشاهی هستی که نوازشگر بندههایت هستی.