شمارهٔ ۲۴۳
هوش مصنوعی: این شعر به عشق و شوق معشوق پرداخته و بیانگر احساسات عمیق سراینده است. او از شدت عشق و آرزوی دیدار معشوقش صحبت می‌کند و اشاره می‌کند که حتی از ترس رقبا نمی‌تواند به معشوق نظر کند. زمانی که فرصت وصال پیش می‌آید، آرزو دارد که به زیبایی معشوق بنگرد و خود را در برابر او به خاک بیندازد. همچنین، او از عواطف خود و دلتنگی‌هایش می‌گوید و آرزو دارد که عشقش را به تصویر بکشد. سراینده در نهایت به جنون عشق و وابستگی‌اش به معشوق اشاره می‌کند.
پس از عمری، که خود را بر سر کوی تو اندازمز بیم غیر، نتوانم نظر سوی تو اندازم
هوش مصنوعی: مدت زیادی است که خود را در مقابل کوی تو قرار دادهام و از ترس دیگران، نمیتوانم به تو نگاه کنم.
پس از چندی که ناگه دولت وصل اتفاق افتدچه باشد گر توانم دیده بر روی تو اندازم؟
هوش مصنوعی: زمانی که ناگهان شانس وصل به تو نصیبم شود، چه فرقی می‌کند اگر بتوانم نگاهی به روی تو بیندازم؟
نبینم ماه نو را در خم طاق فلک هرگزاگر روزی نظر بر طاق ابروی تو اندازم
هوش مصنوعی: هرگز نمیخواهم ماه نو را در آسمان ببینم، اگر روزی نگاهام به قوس ابروی تو بیفتد.
تو می‌آیی و من از شوق می‌خواهم که هر ساعتسر خود را به پای سرو دلجوی تو اندازم
هوش مصنوعی: وقتی تو به نزد من می‌آیی، از خوشحالی آرزو میکنم که هر لحظه سرم را به پای وجود زیبا و دلنشین تو بگذارم.
رقیب سنگدل زین‌سان که جا کرده به پهلویتمن بی‌دل چسان خود را به پهلوی تو اندازم؟
هوش مصنوعی: رقیب بیرحم به این شکل در کنارت نشسته است؛ من، بی‌دل، چگونه میتوانم خود را در کنار تو قرار دهم؟
دلی کز دست من شد، آه! اگر روزی به دست آیدکبابی سازم و پیش سگ کوی تو اندازم
هوش مصنوعی: دل من که به دست من نیست، کاش روزی به دست آید تا گوشتی تهیه کنم و آن را نزد سگهای کوی تو بیفکنم.
هلالی را دل دیوانه در قید جنون اولیاجازت ده که بازش در خم موی تو اندازم
هوش مصنوعی: دل دیوانه هلالی به شدت تحت تأثیر است و از معشوق میخواهد که به او اجازه دهد تا دوباره به یاد آن زیبا در خم مویش غوطهور شود.