شمارهٔ ۲۴۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق و ارادت خود به معشوق صحبت می‌کند و به تمایز میان بنده و سگ اشاره می‌کند. او می‌گوید ممکن است که نه تنها بنده معشوق باشد، بلکه حتی به مرتبه‌ای پایین‌تر مانند سگ کوی او نیز تن دهد. شاعر از شوق و عاطفه‌ای که نسبت به معشوق دارد، سخن می‌گوید و تمایل دارد تا در کنار آن، به هر شکلی که معشوق بخواهد، وجود داشته باشد. همچنین، او از درد جدایی و غم هجر معشوق صحبت می‌کند و می‌خواهد در زمان‌های دشوار، شادمانی و وصال را تجربه کند. در نهایت، شاعر اعتراف می‌کند که بهتر است به خاطر عشق به معشوق، رسوا شود تا زندگی‌اش بی‌معنی باشد.
اگر خوانی درونم، بنده این خاندان باشموگر رانی برونم، چون سگان بر آستان باشم
هوش مصنوعی: اگر در درون من را بخوانی، من بنده و دنبالروی این خاندان خواهم بود و اگر مرا از خود برانی، مانند سگان در آستان تو خواهم ماند.
ندانم بنده روی تو باشم یا سگ کویت؟بهر نوعی که می خواهی، بگو، تا آن چنان باشم
هوش مصنوعی: نمیدانم که بنده تو هستم یا همانند سگی در کنار تو. هر طور که بخواهی، به من بگو تا خود را آنگونه بسازم.
چه سگ باشم؟ که آیم استخوانی خواهم از کویتولی خواهم که از بهر سگانت استخوان باشم
هوش مصنوعی: من چه موجودی هستم که از تو چیزی میخواهم؟ میخواهم که از درگاه تو چیزی بگیرم، اما در عین حال دوست دارم که برای سگهای تو نیز مفید باشم.
چو از شوق تو یک شب خواب در چشمم نمی آیداجازت ده که : شبها گرد کویت پاسبان باشم
هوش مصنوعی: وقتی از شوق تو، حتی یک شب خواب به چشمم نمیآید، اجازه بده که شبها در کنار کوی تو مراقب باشم.
غم هجر تو دارم، یک زمان از وصل شادم کنچه باشد غم برآید، من زمانی شادمان باشم؟
هوش مصنوعی: من از دوری تو غمگینم، اما اگر فقط یک لحظه از وصال تو خوشحال شوم، چه اشکالی دارد که در دل غم باشد؛ من دوست دارم که حتی برای یک لحظه خوشبختی را تجربه کنم.
قبای حسن پوشیدی، سمند ناز زین کردیبنه پا در رکاب، ای عمر، تا من در عنان باشم
هوش مصنوعی: ای عمر، تو زیبایی و لطافت را به خود پیچیدهای و خود را برای سفر آماده کردهای. بگذار من هم در کنترل و هدایت تو باشم در این مسیر.
مرا گفتی: هلالی، در جهان رسوا شدی آخرمن آن بهتر که در عشق تو رسوای جهان باشم
هوش مصنوعی: تو به من گفتی که به خاطر من در دنیا رسوا شدهای، اما من ترجیح میدهم که به خاطر عشق تو رسوای دنیا باشم.