شمارهٔ ۲۹۲
هوش مصنوعی: این شعر درباره احساس عمیق عشق و ناامیدی است. شاعر به تمایل و درد خود اشاره می‌کند که در اسارت عشق معشوق است، در حالی که معشوق به دیگران توجه دارد. او به شکاف عاطفی میان خود و معشوق می‌پردازد و حسرت می‌خورد که کاش می‌توانست جای دیگران باشد و در کنار معشوق باشد. دل‌مشغولی شاعر تنها به یاد معشوق است و سعی می‌کند با این غم زندگی کند، حتی اگر این غم از وفای دیگران به نظرش خوشتر می‌آید. در نهایت، شاعر می‌خواهد باز هم به عشق و زیبایی معشوق دل ببندد، حتی اگر این عشق دردناک باشد.
من گرفتار و تو در بند رضای دگرانمن ز درد تو هلاک و تو دوای دگران
هوش مصنوعی: من در عشق تو اسیر شدهام و تو در پی خوشنودی دیگران هستی. من از شدت غم تو از پا درآمدهام، اما تو داروی دردهای دیگران هستی.
گنج حسن دگران را چه کنم بی رخ تو؟من برای تو خرابم، تو برای دگران
هوش مصنوعی: من چه کار میتوانم با زیباییهای دیگران بکنم وقتی که تو را ندارم؟ من فقط برای تو مجنون و شیدا هستم، اما تو به دیگران توجه داری.
خلوت وصل تو جای دگرانست، دریغ!کاش بودم من دل خسته بجای دگران
هوش مصنوعی: در خلوت وصال تو، جایی برای دیگران نیست و افسوس که ای کاش من به جای دیگران، دل خستهام را آنجا میگذراندم.
پیش ازین بود هوای دگران در سر منخاک کویت ز سرم برد هوای دگران
هوش مصنوعی: قبل از این، فکر دیگران در ذهن من بود، اما حالا هوای وطن تو، تمام آن افکار را از سرم برده است.
پا ز سر کردم و سوی تو هنوزم ره نیستوه! که آرد سر من رشک بپای دگران
هوش مصنوعی: از خودم دور شدهام و هنوز به تو نزدیک نمیشوم. افسوس! که سر من قبلا سرزنشهای دیگران را به همراه داشته است.
گفتی: امروز بلای دگران خواهم شدروزی من شود، ای کاش! بلای دگران
هوش مصنوعی: گفتی که امروز مثل دیگران سختیهایی برای آنها میآورم، اما روزی برای من هم به همین سرنوشت دچار شود، کاش که فقط بلای دیگران به سرم بیاید.
دل غمگین هلالی بجفای تو خوشستای جفاهای تو خوشتر ز وفای دگران
هوش مصنوعی: دل غمگین من به خاطر ظلم و جفای تو آرامش دارد، ای دریغ که بیوفایی تو برایم شیرینتر از وفای دیگران است.