شمارهٔ ۳۴۶ - هلالی جغتایی

سازم قدم ز دیده و آیم بسوی توتا هر قدم بدیده کشم خاک کوی تو

روی تو خوب و خوی تو بد، آه! چون کنم؟ای کاش! همچو روی تو می بود خوی تو

منما جمال خویش بهر کج نظر، که نیستچشم بدان مناسب روی نکوی تو

جان و دل آرزوی وصال تو کرده اندمن نیز کرده با دل و جان آرزوی تو

چون من هلاک روی توام، رخ ز من متاببگذار تا: هلاک شوم پیش روی تو

ای دل، ز دیده گریه شادی طمع مدارکین آب رفته باز نیاید بجوی تو

ساقی، مران ز مجلس خویشم، که خو گرفتدستم بجام باده و چشمم بروی تو

گفتی: کنم هلالی دیوانه را علاجای من غلام سلسله مشک بوی تو

از لطف گفته ای که: هلالی غلام ماستای من غلام لطف چنین گفتگوی تو