شمارهٔ ۳۵۵
هوش مصنوعی: این شعر درباره احساس عاشقانه و دلشکستگی شاعر است. شاعر از چشم‌ی که به طرف معشوقش نگریسته و خود را به خاطر او گرفتار عذاب کرده، سخن می‌گوید. او به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره می‌کند که باعث می‌شود افرادی چون او در غم و حیرت غرق شوند. همچنین، شاعر از زلف‌های دراز معشوق یاد می‌کند که مانند رشته‌ای جان او را در پیچ و تاب انداخته است. با وجود اینکه شاعر نمی‌تواند به راحتی معشوقش را ببیند، شوق دیدار او در دلش وجود دارد و در غیاب او احساس عذاب و ناراحتی می‌کند. در نهایت، او ابراز می‌کند که بدون معشوقش، زندگی‌اش خالی و پر از عذاب است.
چشم او می خورده و خود را خراب انداختهتا نبیند سوی من، خود را بخواب انداخته
هوش مصنوعی: چشم او به من توجهی ندارد و به همین دلیل خود را دچار خواب و بیخبری کرده تا مرا نبیند.
چیست دانی پرده‌های غنچه بر رخسار گل؟جلوه حسن تو او را در حجاب انداخته
هوش مصنوعی: آیا میدانی که پرده‌های غنچه بر روی چهره گل چه معنی دارد؟ زیبایی تو آنقدر درخشان است که او را در پوششی پنهان کرده است.
چون نگردد عمر من کوته؟ که آن زلف درازرشته جان مرا در پیچ و تاب انداخته
هوش مصنوعی: چرا عمرم کوتاه نمیشود؟ زیرا زلف بلند آن معشوق، جانم را در پیچ و تاب قرار داده است.
یارب، آن زلفست بر روی تو؟ یا خود باغبانسنبل تر چیده و بر آفتاب انداخته
هوش مصنوعی: ای پروردگار، آیا آن زلف‌های زیبا که بر چهرهات میافتد خود به خود هستند، یا باغبانی آنها را چیده و در آفتاب قرار داده است؟
با وجود آنکه ما را تاب دیدار تو نیستگه گهی آیی برون، آن هم نقاب انداخته
هوش مصنوعی: با اینکه ما نمیتوانیم برای دیدن تو تحمل کنیم، اما گاهی با چهرهای پوشیده و پنهانی نزد ما میآیی.
گر بکویت هر دم آیم، بگذرم، عیبم مکنشوق دیدار توام در اضطراب انداخته
هوش مصنوعی: اگر هر لحظه به سراغت بیایم، این به معنی ضعف من نیست. شوق دیدار تو باعث شده که در حالتی از اضطراب به سر ببرم.
بی تو در گلشن هلالی نیست خرم، بلکه اودوزخی دیدست و خود را در عذاب انداخته
هوش مصنوعی: بدون تو در باغ و گلستان هیچ خوشی وجود ندارد؛ بلکه او (منظور کسی دیگر است) جهنمی را تجربه کرده و خود را در عذاب قرار داده است.