شمارهٔ ۳۵۸

هوش مصنوعی: شاعر در این بیت‌ها از درد و حسرت خود می‌گوید. او در جستجوی معشوق است و به نظر می‌رسد که همواره در پشت سر او قرار دارد، اما در عین حال از آنچه که به او داده شده، ناامید است. او از محبت و زیبایی خوبان به حیرت درآمده و از این که چرا کسی که زیبایی و مهری دارد، به او محبت نمی‌کند، شگفت‌زده است. شاعر خود را نسبت به دیگر عشق‌بازان برتر می‌داند، اما می‌داند که تنها است. او همچنین می‌گوید که اگر کسی خواهان باده باشد، همه چیزش را برای آن فدای می‌کند و از دیگران می‌خواهد که ببینند چطور درهای رحمت معشوق به روی او باز است. در نهایت، او به انواع قربانی شدن و دیوانگی در عشق اشاره می‌کند.