شمارهٔ ۳۹۹
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به بیان درد و رنج ناشی از فراق می‌پردازد و می‌گوید عشق با خود بلایای زیادی به همراه دارد که کسی نمی‌تواند آن‌ها را تحمل کند. او به مشکلات عاشقانه‌اش اشاره می‌کند و معتقد است ناخودآگاه این مشکلات در دلش باقی مانده و کسی نمی‌تواند آن‌ها را فراموش کند. شاعر از همه می‌خواهد که در مورد تغییر وضعیت دلش مشاوره ندهند، زیرا این حالتی نیست که به آسانی تغییر یابد. در نهایت، او به این نکته اشاره می‌کند که رسیدن به وصال و خوشبختی کار ساده‌ای نیست و به سرنوشت و بخت خوب بستگی دارد.
چند از بلای هجر جگر خون کند کسی؟عشقست و صد هزار بلا، چون کند کسی؟
هوش مصنوعی: چند نفر میتوانند از غم فراق کسی آنقدر درد و رنج بکشند؟ عشق است و انبوهی از مشکلات و مصائب، چه کسی میتواند تحمل کند؟
گر مشکلات قصه خود را بیان کنممشکل که یاد قصه مجنون کند کسی
هوش مصنوعی: اگر من مشکلات و داستان خود را بازگو کنم، آیا کسی در یادآوری داستان مجنون دچار دردسر و مشکل نمیشود؟
هرگز بدیده خواب نیاید شب فراقگر صد فسانه گوید و افسون کند کسی
هوش مصنوعی: هرگز برای کسی که شب جدایی را تجربه کرده، خواب نمیآید، حتی اگر هزاران قصه و جادو هم برایش تعریف کنند.
با هر که هست، درد دلی عرض می کنمباشد که چاره دل محزون کند کسی
هوش مصنوعی: با هر کسی که صحبت میکنم، از درد و غم خود میگویم، باشد که کسی بتواند راه حلی برای دل غمگینم پیدا کند.
امشب که گرد کوی تو گشتن میسرستشاید که ناز بر سر گردون کند کسی
هوش مصنوعی: امشب که میتوانم در کوی تو بگردم، ممکن است کسی به آسمان ناز کند و خود را به نمایش بگذارد.
ناصح، مباش در پی تغییر حال مااین نیست حالتی که دگرگون کند کسی
هوش مصنوعی: ای نصیحتگر، نخواه که حال ما را تغییر دهی، زیرا این حال، حالتی نیست که کسی بتواند آن را دگرگون سازد.
صید همای وصل، هلالی، نه کار ماستاین کارها ز بخت همایون کند کسی
هوش مصنوعی: ما نمیتوانیم به آسانی به وصال محبوب برسیم، زیرا این کار به دست بخت و اقبال خوب دیگران انجام میشود.