رباعی شمارهٔ ۹
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از ناراحتی و دل‌مشغولی خود نسبت به مذهب و باورهای این قوم سخن می‌گوید و خواستار این است که با فکر و تدبیر، خود را از این شرایط رها کند. او احساس می‌کند که این مذهب او را دچار اندوه کرده و دیگران نیز در مقابل این مشکلات دست از تلاش برداشته‌اند.
باشد که ز اندیشه و تدبیر درستخود را به در اندازم از این واقعه چست
هوش مصنوعی: امیدوارم با فکر و تدبیر مناسب، بتوانم از این حادثه به خوبی بگذرم و بر آن غلبه کنم.
کز مذهب این قوم ملالم بگرفتهر یک زده دست عجز بر صحبت سست
هوش مصنوعی: این قوم از مذهب خود به من اندوه دادند و هر یک به ضعف و ناتوانی در گفتگو پرداخته است.