رباعی شمارهٔ ۱۰
هوش مصنوعی: این ابیات به توصیف فرایند شکل‌گیری و ظهور گوهر (جان) در صدف (تن) پرداخته است. ابتدا، جان به شکل گل‌های گوهر در صدف تن جا می‌گیرد و با آب حیات شکل می‌گیرد. زمانی که گوهر کامل می‌شود، صدف را می‌شکند و در نهایت بر روی سر و گوشه‌ای از سلطان نشسته و ظاهر می‌شود. این تصویر نمادی است از تولد و آگاهی روح در وجود انسان.
تا گوهر جان در صدف تن پیوستوز آب حیات گوهری صورت بست
هوش مصنوعی: تا زمانی که روح انسان در بدنش وجود دارد و از زندگی بهرهمند است، به مانند یک گوهر ارزشمند شکل می‌گیرد.
گوهر چو تمام شد، صدف را بشکستبر طرف کله گوشهٔ سلطان بنشست
هوش مصنوعی: زمانی که گوهر درون صدف به کمال رسید و کامل شد، صدف را شکستند و گوهر را به طرف گوشه‌ای از مجلس سلطانی قرار دادند.