رباعی شمارهٔ ۱۲
هوش مصنوعی: شاعر بیان میکند که خداوند خلق را از عدم به وجود آورده است و در درگاه او، چه درویش و چه شاه، همه برابرند. در خانهٔ عفو و رحمت خدا، فرقی میان هشیار و مست نیست.
وی جملهٔ خلق را ز بالا و ز پستآورده به فضل خویش از نیست به هست
هوش مصنوعی: او همهٔ مردم را از بالا و پایین با کرم و رحمت خود از عدم به وجود آورد.
بر درگه عدل تو چه درویش و چه شاهدر خانهٔ عفو تو چه هشیار و چه مست
هوش مصنوعی: در درگاه عدالت تو، چه کسی دارای مال و ثروت باشد و چه کسی فقیر و بی‌خانمان، هیچ‌یک از آنها از پذیرش درگاهی که بخشش در آن وجود دارد، مستثنی نیستند؛ حتی افراد عاقل و بزرگ نیز ممکن است در حالت نابسامانی و مستی در برابر تو خود را بیابند.