رباعی شمارهٔ ۱۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که نمی‌توان به راحتی فهمید که چرا ظواهر و معناها در هم آمیخته‌اند. او می‌گوید که وقتی اسرار برای هر کسی نمایان شود، در واقع باید پی ببرد که آن شکل ظاهری به هم ریخته است. به عبارت دیگر، وقتی عمق معنی روشن می‌شود، نمای ظاهری آن دگرگون یا شکسته است.
معلوم نمی‌شود چنین از سر دستکاین صورت و معنی ز چه رو در پیوست
هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که نمی‌توان به وضوح فهمید که چرا این شکل و معنا به هم پیوستهاند و اینکه چه ارتباطی بین آنها وجود دارد. این ناهماهنگی یا پیچیدگی باعث سردرگمی می‌شود.
اسرار به جملگی به نزد هر کسآنگاه شود عیان که صورت بشکست
هوش مصنوعی: رازها زمانی برای همگان آشکار می‌شود که یک ظاهر یا شکل خاصی بشکند و تغییر کند.