رباعی شمارهٔ ۱۴
هوش مصنوعی: شاعر با یار خود صحبت میکند و از آرزوی دیدن او میگوید که باعث شده جانش به تپش بیفتد. یار در پاسخ میگوید که آرزو به تنهایی کافی نیست و باید از آن سو، یعنی به سمت عمل و واقعیت حرکت کرد تا این آرزو محقق شود.
با یار بگفتم به زبانی که مراستکز آرزوی روی تو جانم برخاست
هوش مصنوعی: با معشوقم صحبت کردم به زبانی که برای خودم است، زیرا از اشتیاق دیدن روی تو جانم به تنگ آمده است.
گفتا: قدمی ز آرزو زآن سو نهکاین کار به آرزو نمی آمد راست
هوش مصنوعی: او گفت: قدمی به سوی آرزو بردار، زیرا این کار با آرزو به نتیجه نمیرسد.