رباعی شمارهٔ ۱۵
هوش مصنوعی: این شعر به بررسی هنر ترکیب عناصر و شکلدهی به آثار میپردازد. شاعر اشاره میکند که با افزودن و کاستن از عناصر، میتوان به درک و شناخت عمیقتری از حقیقت و جهان دست یافت. او تأکید میکند که این عالم به وسیله هنرمند قابل تصور و زیباست.
ترکیب عناصر ار نگشتی کم و کاستصورت بستی که طبع صورتگر ماست
هوش مصنوعی: عناصر به کار رفته در تو هیچ کم و کسری ندارد و تو به زیبایی و به سلیقهی آفرینندهات شکل گرفتهای.
بفزود و بکاست تا بدانی ره راستکاین عالم را مصور کامرواست
هوش مصنوعی: افزایش و کاهش را تجربه کن تا بتوانی راه درست را بشناسی، زیرا این دنیا تصوری از خوشبختی و کامیابی است.