رباعی شمارهٔ ۱۸
هوش مصنوعی: این شعر به بی‌اهمیتی و ناپایداری زندگی و مادیات اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که تمام فعالیت‌ها و معاملات انسانی در حقیقت پوچ و بی‌محتوا هستند. او هشدار می‌دهد که نباید در چهارچوب وجود خود غافل باشیم، زیرا همه چیز در نهایت به هیچ می‌انجامد.
در کار جهان، بیع و شری بر هیچ استنقشی است خوش آدمی، ولی بر هیچ است
هوش مصنوعی: در امور دنیا، خرید و فروش هیچ ارزشی ندارد. تنها تأثیر و نقش زیبا متعلق به انسان است، اما در نهایت، این نیز هیچ است.
زنهار بر این چهار دیوار وجودفارغ ننشینی، که بنی بر هیچ است
هوش مصنوعی: مواظب باش که در این چهار دیوار وجودت بیتوجه باشی، زیرا آنچه در اینجا هست، بیپایه و اساس است.