رباعی شمارهٔ ۳۴
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به بررسی مفهوم وجود و سرنوشت می‌پردازد. او می‌گوید که تمام راه‌های آغاز و پایان در درون خود انسان نهفته است و هیچ‌کس غیر از خود او نمی‌تواند به او کمک کند. همچنین اشاره می‌کند که چیزی را که گم نکرده‌ای، نباید دنبال بگردی، زیرا تمام آنچه نیاز داری، در درون خودت موجود است.
راه ازل و ابد، زبان و سرِ توستو آن دّر که کسی نسفت، در کشور توست
هوش مصنوعی: مسیر آغاز و پایان زندگی به زبان و فکر تو بستگی دارد و آن گنجی که هیچ کس نتوانسته آن را از بین ببرد، در وجود تو قرار دارد.
چیزی چه طلب کنی؟ که گم کرده نه ایاز خود بطلب، که نقد تو در بر توست
هوش مصنوعی: هر چیزی که بخواهی، نیازی به جستجوی آن در خارج نداری؛ زیرا چیزی که از دست دادهای، هیچگاه از خودت دور نیست و تمام خواستههایت در درون خودت وجود دارد.