رباعی شمارهٔ ۷۹
هوش مصنوعی: در این بیت، درویش به عنوان کسی معرفی شده که دارای نام و هویت خاصی نیست و در پی چیزهای دنیوی و مادی نیست. او حتی اگر در عذاب فقر و تنگدستی زندگی کند، هیچ طمعی به مال و ثروت ندارد. به این ترتیب، درویش نماد زهد و دوری از دنیا و خواسته‌های مادی است.
درویش کسی بود که نامش نبودگامی که نهد مراد و کامش نبود
هوش مصنوعی: درویش کسی است که نام و نشانی ندارد و هر قدمی که برمیدارد، آرزو و خواستهای در دلش نیست.
در آتش فقر اگر بسوزد شب و روز هرگز طمع پخته و خامش نبود
هوش مصنوعی: اگر در آتش فقر هم شب و روز بسوزد، هرگز امید و آرزوهایش کم نمیشود، چه رسد به اینکه بخواهد از خواسته‌های بزرگ و کوچک خود دست بکشد.