رباعی شمارهٔ ۹۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از شخصی می‌پرسد که خود چه تجربه‌ای داشته و به کجا رسیده است. او به جرعه‌ای اشاره می‌کند که از آن، آسمان دچار شگفتی و سرگردانی شده و می‌پرسد که آیا این قطره را خود او نیز چشیده است یا نه. به طور کلی، شاعر به تأمل در زندگی و تجربیات فردی فراخوانده و به اهمیت درک عمیق از واقعیت‌ها اشاره می‌کند.
ای خواجه تو خود چه دیده‌ای؟ باش هنوززین ره به کجا رسیده‌ای؟ باش هنوز
هوش مصنوعی: ای آقا، تو خود چه تجربیاتی داشتهای؟ پس همچنان در این مسیر بمان و ببین که به کجا خواهی رسید. همچنان بمان.
زآن جرعه کز آن سپهر سرگردان شدیک قطره تو کی چشیده‌ای؟ باش هنوز
هوش مصنوعی: از آن جرعه‌ای که به خاطر آن، آسمان سرگردان شد، تو تاکنون تنها یک قطرهاش را چشیده‌ای. بنابراین، حالا هم بمان و منتظر بمان.