رباعی شمارهٔ ۱۰۹
هوش مصنوعی: شعر بیان میکند که چرا باید از غم و مشکلات زندگی ناراحت بود، زیرا مشکلات به سراغ همه میآید. بهتر است خوش باشیم و دنیای تلخ را بر خود تحمیل نکنیم، چون غم و اندوه تأثیری بر سرنوشت ما ندارد.
غم چند خوری ز کار نا آمده پیشرنج است نصیب مردم دوراندیش
هوش مصنوعی: تلاش برای نگرانی در مورد کارهایی که هنوز به انجام نرسیدهاند، باعث درد و رنج میشود و این احساس مخصوص کسانی است که دوراندیش و با فکر هستند. بهتر است به جای غصه خوردن، به آینده امیدوار بود.
خوش باش و جهان تلخ مکن در بر خویشکز خوردن غم قضا نگردد کم و بیش
هوش مصنوعی: خوش باش و اجازه نده که بدیهای جهان بر تو اثر بگذارد، زیرا غم و اندوه همچنان باقی میماند و تغییر نخواهد کرد.