رباعی شمارهٔ ۱۲۳
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساس درد و نارضایتی از عشق است. شاعر به این نتیجه میرسد که عشقش او را به سرزنش و ناامیدی میکشاند و این زندگی برای او ناخوشایند شده است، اما با وجود همه اینها، به خاطر عشقش از این زندگی راضی است.
از عشق تو بهره نیست جز سرزنشمبی آنکه به جای هیچ کس بد کنشم
هوش مصنوعی: از عشق تو چیزی جز سرزنش نصیبم نشد، بدون اینکه به کسی آسیبی برسانم.
هر چیز که ناخوش است، این زندگیامچون از پی توست، من بدان خوش منشم
هوش مصنوعی: هر چیز ناخوشایندی که در زندگیام وجود دارد، به خاطر توست و من به خاطر وجود تو خوشحالم.