تناجی
باباافضل کاشانی

رباعی شمارهٔ ۱۵۲

گر مغز همه بینی و گر پوست همههان تا نکنی کج نظری، کوست همه
تو دیده نداری که درو در نگریورنه ز سرت تا به قدم اوست همه