رباعی شمارهٔ ۱۶۷
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر می‌گوید اگر ذره‌ای از فقر و نادانی در دل کیسه دمی باشد و به صحرا یا دنیای بزرگ برود، نه به کسی کافر، نه زرتشتی و نه مسیحی توجه خواهید کرد. اگر دیدگان انسان‌ها از جهل پاک و بینا بودند، درمی‌یافتند که همه انسان‌ها یکسان و مرتبط با یکدیگرند.
یک ذره ز فقر اگر به صحرا بودینه کافر و نه گبر و نه ترسا بودی
هوش مصنوعی: اگر کمی از فقر در دل صحرا وجود میداشت، نه به دین کافران، نه به دین زرتشتیان و نه به دین مسیحیان گرایش پیدا میکردی.
گر دیدهٔ جهل خلق بینا بودیاین رشته که سر دو تاست، یک تا بودی
هوش مصنوعی: اگر چشم نادانی مردم به حقیقت بینا بود، این رشته که دو سر دارد، یکی میشد.