رباعی شمارهٔ ۱۷۱
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر از خداوند می‌خواهد که او را از حوادث ناگوار دور نگه دارد و از وضعیت‌های ناخوشایند بی‌خبر سازد. هرچند که خداوند ممکن است بدی‌هایی را در او ببیند، شاعر درخواست می‌کند که او را از رحمت و لطف خود کم نکند و همواره در نظر او نیکوتر باشد.
یا رب ز قضا بر حذرم می‌داریوز حادثه ها بی خبرم می‌داری
هوش مصنوعی: ای پروردگار، تو مرا از تقدیر محافظت میکنی و از حوادث ناگوار بی‌خبر نگه می‌داری.
هر چند ز من بیش بدی می‌بینیهر دم ز کرم نکوترم می‌داری
هوش مصنوعی: هر چند که ممکن است تو از من بدیهای زیادی ببینی، اما هر لحظه با نیکوکاری و مهربانی خود نسبت به من، به من لطف و کرم میکنی.