رباعی شمارهٔ ۱۷۲
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به مفهوم گذرایی زندگی و قدرتی که برای انسانها میسر است اشاره می‌کند. او با بیان اینکه حتی اگر سلیمان نبی فرزند خود را به ثروت و قدرت برساند، در نهایت نباید فراموش کند که آنچه او به دست آورده، موقتی است و باید به عواقب اعمال خود فکر کند. به عبارت دیگر، موفقیت‌ها و دستاوردهای فردی نمی‌توانند جایگزین حقیقت و پاسخگویی به رفتارها شوند.
گیرم که سلیمان نبی را پسریبر باد نشسته ای، جهان می سپری
هوش مصنوعی: اگر فرض کنیم که سلیمان نبی فرزندی دارد که در حال از دست دادن قدرت و جایگاه خود است، تو در عوض چه کار میکنی؟ آیا همچنان به زندگی و دنیا ادامه میدهی؟
گیرم که به کام توست گیتی، شب و روزبنگر که پدر چه برد تا تو چه بری
هوش مصنوعی: بپذیرم که زندگی بر وفق مراد توست، اما در طول روز و شب توجه کن که پدرت چه زحماتی کشیده تا تو به اینجا رسیدهای.