شمارهٔ ۳۱
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از شب شکایت میکند و از آن میخواهد که همچون شب گذشته، پرخاش نکند و راز دل او را فاش نسازد. او به طولانی بودن شب گذشته اشاره میکند و از شب میخواهد که در وصال محبوب، همانند شب گذشته باشد.
ای شب نکنی اینهمه پرخاش که دوشراز دل من مکن چنان فاش که دوش
هوش مصنوعی: ای شب، از این همه سر و صدا دست بردار، چون دیشب راز دلم را اینقدر علنی نکن.
دیدی چه دراز بود دوشینه شبمهان ای شب وصل آنچنان باش که دوش
هوش مصنوعی: دیشب چقدر طولانی بود، ای شب وصال، ای کاش به همین شکل بگذری.