شمارهٔ ۶۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از وسواس و سخت‌گیری طرف مقابلش شکایت می‌کند و می‌گوید که این رفتار او به شدت به او آسیب زده است. او خودش را در وضعیت سختی می‌یابد و از طرف مقابل نه پاداشی می‌خواهد و نه سپاسی، بلکه تنها به او می‌گوید که بی‌رحمی خود را با درد و رنجی که به او وارد کرده مقایسه کند.
یک چند به عزتم نمودی وسواسسفتی جگر مرا به دُرد الماس
چندی به عزت مرا وسوسه کردی و جگرم را با نرمههای الماس سُفتی.
من کشته و از توام نه مزد و نه سپاسبیرحمی خویش را ازین گیر قیاس
هوش مصنوعی: من عاشق تو هستم و از تو هیچ توقعی ندارم، نه پاداشی میخواهم و نه تشکری. فقط میخواهم از این بی‌رحمی که به من میکنی، درکی داشته باشی.