شمارهٔ ۵۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر با احساس رنج و غم از جدایی و دوری از معشوق خود سخن می‌گوید. او امید دارد که روزی به وصال معشوقش خواهد رسید و از وضعیت کنونی خود راضی است، چرا که خبری از محبوب دریافت می‌کند. هر شب فاصله او از وصال بیشتر می‌شود، اما او ایمان دارد که این قافله در نهایت به او نزدیکتر خواهد شد. شاعر به نقش اقبال و خوش‌شانسی در زندگی اشاره می‌کند و بر این باور است که روزی نامش از نامه‌های خوشبختی او بلند خواهد شد. در پایان، او به ناپایداری دنیا اشاره می‌کند و می‌گوید که هیچ چیزی دائمی نیست و روزی به سر خواهد آمد.
بر من این رنج و غم آخر به سر آید روزیلب من بر لب آن خوش پسر آید روزی
هوش مصنوعی: این درد و غم که در دل دارم، روزی به پایان خواهد رسید و زمانی خواهد آمد که لبخند من در کنار لبخند آن پسر خوشرو باشد.
گرچه دورم زبر یار بدان خرسندمکه مرا زو به سلامت خبر آید روزی
هوش مصنوعی: هرچند از محبوبم دور هستم، اما از اینکه خبر سلامتی او به من میرسد، خوشحالم.
ضربت هجر همی خسته کند جان مراآه اگر ضربت او کارگر آید روزی
هوش مصنوعی: ضربههای جدایی روح مرا خسته می‌کند. آه، اگر روزی تاثیر آن ضربهاش به من برسد.
هر شبی قافلهٔ وصل ز من دورترستآخر این قافله نزدیکتر آید روزی
هوش مصنوعی: هر شب احساس میکنم که به معشوقم و وصل او بیشتر فاصله میگیرم، اما امیدوارم که روزی این فاصله کم شود و به هم نزدیکتر شویم.
ماه اقبال بر آید ز سر کوه مرادگر نگارم ز سرکوی درآید روزی
هوش مصنوعی: ماه خوشبختی از بالای کوه آرزوها طلوع می‌کند و روزی محبوب من نیز از سر کوه جمالش به سوی من خواهد آمد.
آسمان گر نکشیدست قلم بر ناممنامم از نامهٔ اقبال برآید روزی
هوش مصنوعی: اگر آسمان دست به قلم نبرد و نام من را ننویسد، روزی نامم از نامهٔ سرنوشت به حیات خواهد آمد.
راه برتافته از ره بره آید وقتینجم بگریخته از در به در آید روزی
هوش مصنوعی: وقتی ستارهای از آسمان غروب کند، راهی که از آن دور شدهای، دوباره به تو برمیگردد.
دولت نیک مرا کشت بسی تخم امیدتخم دولت چو بکاری به بر آید روزی
هوش مصنوعی: به خوشبختی و سعادت من همواره آسیبی وارد می‌شود، چرا که برای هر امید و آرزویی که دارم، تلاش و زحمت میکشم. همانند بذر امیدی که در دل میکارم، یک روز این زحمتها به ثمر خواهد نشست و نتیجه خواهد داد.
در جهان دل نتوان بست که نیک و بد همگرچه بسیار بپاید به سر آید روزی
هوش مصنوعی: در دنیای زندگی، نمیتوان به دل به چیز خاصی وابسته شد، زیرا هر چیزی، چه خوب و چه بد، هرچند که مدت زیادی ادامه داشته باشد، روزی به پایان میرسد.