شمارهٔ ۱۱۸
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به نکوهش ناآگاهی ملک از سعادت و خوشبختی‌اش می‌پردازد. او اشاره می‌کند که این ملک وزیر خدمتگزار خود را نمی‌شناسد و به همین دلیل مشکلاتی را برای کشورش به وجود آورده است. در نهایت، تاجی که باید مایه‌ی خوشبختی باشد، به بلایی برای خود ملک تبدیل شده است.
نشناخت ملک سعادت اختر خویشدر منقبت وزیر خدمتگر خویش
هوش مصنوعی: آدمی در شناخت و درک خوشبختی خود ناکام است و نمیتواند ارزش و مقام خدمتگزار یا وزیر خود را بسنجد.
بگماشت بلای تاج برکشور خویشتا در سر تاج‌کرد آخر سر خویش
هوش مصنوعی: او مصیبت و مشکلاتی را که به خاطر تاج و سلطنت بر سر کشورش میآورد، پذیرفت، به این امید که در نهایت به خاطر آن تاج، دچار سرنوشت خوبی خواهد شد.