شمارهٔ ۱۲۷
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساس غم و longing شاعر برای معشوقش است. او هر شب به یاد معشوقش گریه میکند و از بیخوابی رنج میبرد. شاعر میگوید که هیچ شبی نیست که نتواند به خاطر یاد معشوقش خوابش ببرد و این خاطره همیشه در ذهنش به شدت حاضر است.
هر شب غم تو به مه اشارتکُنَدَموز چشم پر آب خواب غارت کندم
هوش مصنوعی: هر شب به یاد تو با دل حزینم به ماه پناه میبرم و اشکهایم خوابم را میگیرند.
یک شب نگذارد که کنم دیده فرازچندان که خیال تو زیادت کندم
هوش مصنوعی: هر شبی نمیگذارد که چنان به یاد تو بیفتم که خیال تو در ذهنم بیشتر و بیشتر شود.