شمارهٔ ۱۳۷
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساس تنهایی و فاصله عاطفی می‌پردازد. شاعر از عدم نزدیکی و ارتباط واقعی خود با معشوق صحبت می‌کند و اذعان دارد که هر کدام ممکن است در این رابطه دچار نقص یا کمبودهایی باشند. او به نوعی می‌گوید که حتی اگر در کنار هم باشند، این نزدیکی واقعی نیست و در حقیقت، فاصله عاطفی میان آن‌ها وجود دارد.
نه با منی ار چه همنشینی با منای بس دوری که از تو بینم تا من
هوش مصنوعی: اگرچه تو همدم من هستی، اما از تو فاصلهای بسیار دارم. یادت را از دور میبینم و حس میکنم که هنوز به تو نزدیک نیستم.
در من نرسی تا نشوم یک پا منکاندر ره عشق یا تو لنگی یا من
هوش مصنوعی: تا زمانی که به من نرسی، نمیتوانم به مقصد برسم، زیرا در مسیر عشق یا تو کاستی داری یا من.