شمارهٔ ۱۴
هوش مصنوعی: این متن شعری است که در آن شاعر به درد و غم ناشی از دوری از معشوق پرداخته است. او از بی‌خبر بودن از حبیب خود صحبت می‌کند و به این نکته اشاره می‌کند که طبیب (شاهد محبت) از درد او آگاه نیست. شاعر خواهان دیدار معشوق است و به زیبایی او تمجید می‌کند. همچنین به یاد دوستان و عشق زنده می‌پردازد و علیرغم مشکلات و سختی‌ها، تسلیم عشق می‌شود. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که نباید به انتقاد از ادبیات علمای عاشق پرداخت و تسلیم عشق شد.
از من چه شد که یاد نیامد حبیب رامردم ز درد و نیست غم من طبیب را
هوش مصنوعی: نمیدانم چه بر سرم آمده که یاد محبوبم از دلم رفته است. مردم از درد و رنج من میگویند، اما هنوز کسی را نیافتم که به حال من رسیدگی کند و درمانم کند.
گو رنجه کن قدم به عیادت که خوب روینبود بدیع اگر بنوازد غریب را
هوش مصنوعی: اگر دردی به دل کسی هست، از رنج و زحمت خودت بیفزای و برای عیادت او برو. زیبایی و نیکی، اگرچه در حیات خوبان دیده می‌شود، اما میتواند در دل افراد غریب نیز جایی داشته باشد.
برآستان دوست مجاور بدی سرمگردست امتناع نبودی رقیب را
هوش مصنوعی: در آستان دوست نشستهام و از دیدن او حاضرم، هیچ مانعی برای رقیب وجود ندارد.
هرگز به هرزه دامن گل کی دهد ز دستگر هیچش اختیار بود عندلیب را
هوش مصنوعی: هرگز گل به کسی که بیدلیل و بیبرنامه است، دست رد نمیکند. اگر هم اختیارش باشد، هر پرندهای مثل بلبل نمیتواند به راحتی به آن دسترسی پیدا کند.
رغم عدو چه تعبیه یی ساخت زلف دوستدر جیب صبح باد روان کرد طبیب را
هوش مصنوعی: در مقابل دشمن، چه تدبیری اندیشیده است که موهای دوست مانند صبح دلفریب در باد میرقصد و طبیب را به شگفتی میآورد.
جز یاد دوستان نرود در مسامعمآن به که نشنوم هذیان خطیب را
هوش مصنوعی: جز یاد دوستان، هیچ چیزی در خاطر من نمیماند. بهتر است که نشنوم حرفهای بیمعنی و بیمورد سخنران را.
پیرانه سر چو زاهد صنعان ز دست دلدرگردن افکنم به ارادت صلیب را
هوش مصنوعی: در سن پیری، مثل یک زاهد، علاقهام را فدای عشق میکنم و به نشانه احترام صلیب را بر گردن میاندازم.
استاد من معلم کُتّاب عشق بودبیهوده می کنند ملامت ادیب را
هوش مصنوعی: استادم کسی بود که عشق را به ما آموخت و انتقاد ادبیان را بیدلیل میدانستند.
تسلیم عشق شو چو نزاری نه معترضنقض معلمان نرسد مستجیب را
هوش مصنوعی: به عشق تسلیم باش و مانند نزاری نباش که همیشه معترض و منتقد باشد؛ چراکه پاسخ اجابت به دعاها فقط از طرف کسانی می‌رسد که دلشان صاف است و به عشق و محبت پایبندند.