شمارهٔ ۵۵
هوش مصنوعی: این شعر درباره لذت‌های زندگی و نوشیدن شراب است. شاعر از غلام می‌خواهد که باده را در جامش بریزد و بر رابطه‌اش با محبوب تأکید می‌کند. او به اختیاری که خورشید بر عیش و لذت دارد اشاره می‌کند و می‌گوید که باده‌ای که از محبوب خواهد نوشید، آسمان را به کام او خوش خواهد کرد. شاعر معتقد است که زندگی بدون عشق و لذت‌های روحی و جسمی قابل تحمل نیست و دعوت می‌کند که با نیکی و باده‌نوشی به دیگران الگویی برای رفتار خوب و خوش‌نشینی باشند. در انتها، شاعر به کسانی که بدی می‌کنند پیام می‌دهد که این شعر به عنوان پیامی از طرف او برای آن‌هاست.
خیز ای غلام باده درافکن به جام ماکز وصل توست گردش گردون غلام ما
هوش مصنوعی: بیا و ایستاده شوم، باده را در جام ما بریز، زیرا چرخ و زمان به خاطر وصال تو در حال گردش است و ما تحت تأثیر آن قرار داریم.
گر لایق است چشمة خورشید را فلکخورشید باده را فلکی کن ز جام ما
هوش مصنوعی: اگر چشمه خورشید شایسته است، آسمان بایست بتواند باده خورشید را از جام ما بیافریند.
آن قاصد است باده که جان است مقصدشجز وی به جان ما که رساند سلام ما
هوش مصنوعی: این بادهی ناب به مانند یک پیامرسان است که هدفش تنها وصل کردن ما به جانان است و هیچکس جز او نمیتواند سلام ما را به جان ما برساند.
در بزم گه چو دست تو گردان کند قدحگردان شود سپهر سعادت به کام ما
هوش مصنوعی: در میهمانی، وقتی که تو لیوان را به دور میچرخانی، آسمان خوشبختی نیز به خواست ما میچرخد و به کام ما میآید.
ما را ز عقل ما همه اندوه و آفت استجز می ز عقل ما که کشد انتقام ما
هوش مصنوعی: همه نگرانیها و مشکلات ما ناشی از عقل و فکر خودمان است، به جز زمانی که از عقلمان استفاده کنیم تا با نوشیدن شراب به زندگیمان رنگ و معنی ببخشیم و انتقام ناکامیهایمان را از روزگار بگیریم.
می ده می ای غلام که از می در اوفتدصد لذت و نشاط به راحت به دام ما
هوش مصنوعی: بیا ای خدمتگزار، به ما باده‌ای بده که از نوشیدن آن، لذت و شادی بسیاری به راحتی به ما برسد.
یک ره که در جهان نتوان زیستن مقیمبی عشوه بی صواب نباشد مقام ما
هوش مصنوعی: اگر در این دنیا نتوان با آرامش زندگی کرد، جای ما در جایی نیست که بدون عشق و احساسات ناب، زندگی کنیم.
نیکی کنیم و باده خوریم و عطا دهیمتا اقتدا کنند به ما خاص و عام ما
هوش مصنوعی: ما خوبی کنیم، خوش بگذرانیم و بخشش داشته باشیم تا همگان، به ویژه مردم عادی و خاص، از ما الگو بگیرند و از رفتار ما پیروی کنند.
وآنها که بد کنند نزاری چنین کنداین شعر ما بس است بدیشان پیام ما
هوش مصنوعی: کسانی که به دیگران ظلم و بدی می‌کنند، این سخن ساده و روشن ماست که به آنها پیام میدهیم.