شمارهٔ ۵۸
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از احساسات عمیق خود درباره عشق و فراق صحبت می‌کند. او به حالتی بحرانی و مضطرب دچار است، مانند ذره‌ای که در هوا معلق است و به شدت تحت تأثیر زیبایی معشوقش قرار دارد. در این حالت، تحمل دوری معشوق برای او مشکل شده و او از فراق به هلاکت نزدیک می‌شود. شاعر به عشق‌های گذشتگان اشاره می‌کند و به احساساتی چون شوق و درد عشق می‌پردازد. او به شمعی که در برابر زیبایی معشوقش می‌سوزد و شب را به روز تبدیل می‌کند، اشاره نموده و از او می‌خواهد که نظر لطف خود را از او دریغ نکند، زیرا بدون عشق او زندگی‌اش بی‌نور و سرشار از رنج است. در نهایت، او بر این باور است که عشق واقعی نمی‌تواند در جایی غیر از محبت معشوقش وجود داشته باشد.
مرا دلی ست ز تیمار بی دلی در وامعلق است به مویی چو ذره ای ز هوا
هوش مصنوعی: دل من به خاطر بیحالی و غم، در وضعیتی نامتعادل و بیقرار قرار دارد. این حالت، به قدری شکننده و ظریف است که مانند ذره‌ای در هوا به یک موی نازک بند است.
چو ذره مضطربم در هوای خورشیدیکه زیر سایة زلفش خرد کند مأوا
هوش مصنوعی: مانند ذره‌ای ناآرام هستم در هوای نور خورشیدی که در سایهی زلف او، پناهگاه را خرد می‌کند.
هلاک می شوم از دست و پای مال فراقدریغ اگر بتوانست گفتمی سر وا
هوش مصنوعی: من از درد و رنج فراق به شدت در عذاب هستم و اگر امکانش بود، حرف دلم را راحت بیان میکردم.
به لب نمونة آیات انگبین و شراببه رخ خلاصة اولاد آدم و حوا
هوش مصنوعی: به لبهایش نمونههایی از عسل و شراب مشاهده می‌شود، مانند چهرهای که نشانههای زیبایی فرزندان آدم و حوا را به نمایش میگذارد.
از آن نیافت سکندر که بود روزی مالبی که درد سکندر جز آن نداشت دوا
هوش مصنوعی: سکندر، که یک شخصیت بزرگ و موفق در تاریخ است، به مرگ و زوالی دچار شد که هیچ درمانی برای دردش وجود نداشت. او در زندگی‌اش به دنبال چیزهایی بود که هیچگاه نتوانست به دست آورد، همانطور که دردش درمانی نداشت. به عبارت دیگر، در روزهای سخت و مصیبت، تنها چیزی که میتواند به کمک بیاید، اگر وجود داشته باشد، متصل به حقیقت و عمق وجود انسان است.
خراب کردة چشمانت ای نگارینمکه می کشند و به سر می برند با دو گوا
هوش مصنوعی: چشمان زیبایت، ای نگار من، باعث شدهاند که دل مرا به درد بیاورند و مرا به سمت نابودی ببرند.
گرت به خواب بدیدی شبی عظیم و الرومز شمع روی تو پروانه وار ناپروا
هوش مصنوعی: اگر شبی خواب عجیبی را ببینی و در آن خواب پروانهای نگران از شمعی که نشانهای از زیبایی توست، بگردد و به دور آن بچرخد.
سپاه شب نکشد از عدم دگر به وجودبه دست حسن تو گر برکشد زمانه لوا
هوش مصنوعی: شب با تمام تاریکی و جنگی که به همراه دارد، نمی‌تواند از عدم به وجود بیاید، مگر اینکه زیبایی و حسن تو در آن ظهور کند و زمانه پرچم بزرگی را برافرازد.
ز حال من نظر لطف خویش باز مگیرکه بی تو از سر و کارم برفت نور و نوا
هوش مصنوعی: از حال من کم نکن توجه و محبتت را، چرا که بدون تو زندگیام بی‌نور و بیسر و صدا شده است.
مریز خون نزاری چو در جوار توامکه نیست در حرم کعبه قتل صید روا
هوش مصنوعی: خونم را بیجهت نریز چون در کنار تو هستم، زیرا در حرم کعبه، کشتن شکار مجاز نیست.