شمارهٔ ۵۹
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات شاعر در مورد جدایی و انزوا می‌پردازد. او بیان می‌کند که زمان تجرد فرارسیده و آسمان او در دوردست زمین، دلش را شاد نمی‌کند. او به بی‌عدالتی‌های موجود در زمین اشاره دارد و تاکید می‌کند که حقیقت در این دنیا جایگاهی ندارد. شاعر آرزو دارد که آسمان، پشت مشکلاتش را برطرف کند و به ظهور خیر در دنیا اشاره می‌کند. او درباره وحشت از جاهلان و غفلت‌های آن‌ها سخن می‌گوید و هشدار می‌دهد که باید از این غول‌ها بر حذر بود. در پایان، به زیبایی‌های زندگی و لذت‌های آن اشاره می‌کند.
کار ما بیرون شد از ساز و نواوقت تجرید است و کنج انزوا
هوش مصنوعی: کار ما از هماهنگی و موزونی که داشتیم، جدا شده است. اکنون زمان دوری از دنیا و تنهایی فرارسیده است.
آسمان ما را در اقصای زمینیک زمان خوش دل نمی دارد روا
هوش مصنوعی: در دورترین نقاط زمین، آسمان ما هرگز دلش را شاد نمی‌کند.
در زمین خود راستی ننهاده اندآفرینش را بر این دارم گوا
هوش مصنوعی: در زمین، حقیقت و صداقت را نگذاردهاند و من به این موضوع شهادت میدهم.
نفی تهمت را منجم می کندراستی نسبت به خط استوا
هوش مصنوعی: اگر اتهامی وجود داشته باشد، حقیقت میتواند آن را روشن کند و در این میان، خط استوا به عنوان استانداردی برای ارزیابی واقعیات به شمار میآید.
کاش باری آسمان منعکسپشت کوژ خویش را کردی دوا
هوش مصنوعی: ای کاش آسمان تصویر خود را که در پشت کوه خمیدهاش منعکس شده، درمان میکرد.
تا به دنیا در چه خیر آمد پدیدزین گروه ناحفاظ بی نوا
هوش مصنوعی: این دنیا چه سودی دارد که به خاطر این گروه ناتوان و بیسرپرست به وجود آمده است؟
سر تهی چون طبل پر باد غروربر کشیده تا به علیین لوا
هوش مصنوعی: سرباز بیخبر از حقیقت، مانند طبل خالی است که فقط از باد پر شده و به سمت آسمان بلند میشود.
عاقلان شان سخرة رای و قیاسجاهلان شان فتنة کام و هوا
هوش مصنوعی: افراد عاقل به تفکر و استدلال خود اهمیتی میدهند، در حالی که افراد نادان به تمایلات و خواستههای خود دچار فتنه و آشفتگی میشوند.
باش از این غولان نزاری بر حذربت هنوز از غول بهتر پیشوا
هوش مصنوعی: از این موجودات بزرگ و خطرناک دوری کن، زیرا بت هنوز از این غول‌ها بهتر است که رهبر هستند.
گرد بت رویان حسن افزای گردبلبلی بر گلرخان می زن نوا
هوش مصنوعی: به دور زیبایانی که زیبایی را بیشتر میکنند، مانند بلبل که به گلرخسار مینگرد و نغمهای میسراید.