شمارهٔ ۱۹۷
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به احساسات و تجربیات خود در مورد عشق و وفاداری می‌پردازد. او اشاره می‌کند که اگرچه ممکن است در رفتار خود اشتباهاتی داشته باشد، اما این خطاها نمی‌تواند وفاداری و زحمات او را نادیده بگیرد. او همچنین به این نکته اشاره می‌کند که در روابط عاشقانه، گاهی منتظر طرف مقابل هستیم و در عین حال نمی‌خواهیم که دشمنان و دوستان علیه ما صحبت کنند. در نهایت، او از اهمیت حفظ ادب و احترام در روابط صحبت می‌کند و می‌خواهد که سوء تفاهمات برطرف شود.
گر از خیال مرا با تو دوش صورت بستکه در مقام وفا با منت نفاقی هست
هوش مصنوعی: اگر در خیال تو دیشب به من نزدیک شدی، باید بدانی که در مقام وفا به تو، با نفاق روبهرو هستم.
شنیده باشی و دانی که در مثل گویندحدیث مست نگیرند عاقلان بر دست
هوش مصنوعی: میگویند که افراد عاقل به سخنان بیمحتوا و غیرمنطقی توجه نمیکنند و آنها را جدی نمیگیرند.
در این که ترک ادب کردم اشتباهی نیستولی درست شود شیشه باز چون بشکست
هوش مصنوعی: در این که بیادبی کردم هیچ شبههای نیست، اما آیا میتوان شیشهای را که شکسته دوباره درست کرد؟
هزار بندگی ات کرده ام به یک تقصیرز دوستان وفادار باز نتوان جست
هوش مصنوعی: من هزار بار برای تو خدمت کردهام، اما به خاطر یک اشتباه نمیتوانم از دوستان وفادار خود جدا شوم.
ز وصل و هجر بر ابنای روزگار به فخرز اتفاق شما کرده ام غلو پیوست
هوش مصنوعی: از ارتباط و جدایی افرادی که در این دنیا هستند، به خاطر آنکه با شما همراه شدهام، به طور افراطی به این موضوع میبالم.
چنان مکن که زبان در کشند دشمن و دوستکه جوش و بوش نزاری به عاقبت بنشست
هوش مصنوعی: چنان رفتار نکن که دشمن و دوستانت از تو سخن بگویند و این حرفها به زیان تو باشد؛ زیرا در نهایت، پیامدهای آن تو را میآزارد.