شمارهٔ ۲۸۹
هوش مصنوعی: شاعر در این قطعه به مفهوم حرام و حلال پرداخته و تاکید دارد که زندگی بدون عشق و دوری از معشوق به نوعی حرام است. او میگوید که خوردن نان و آب در حالتی که دل از عشق پریشان است، حرام میباشد. شاعر در ادامه، به مقایسهی چیزهای حرام و حلال میپردازد و تاکید میکند که عشق و خوشیهای واقعی در خرابات عشق یافت میشود. او دعوت میکند که از دلتنگی و غم دور شویم و به شادمانی در عشق بپردازیم. در پایان، شاعر از بزرگی که در سخنانش نکتهای گفته عفو میطلبد.
حرام بر من و بر هر که بی تو می خورده ستبر آن که خورد حلالش حرام کی کرده ست
هوش مصنوعی: هر کس که بدون تو بخورد، برای من حرام است، و کسی که حلال میخورد هم به سبب آنکه تو را ندارد، کارش حرام شده است.
به حکمِ عقل حرام است نان و آب بروکه ناحق از خود هر دم دلی بیازرده ست
هوش مصنوعی: به خاطر عقل، نان و آب تو حرام است، زیرا تو هر روز به ناحق دلی را آزار میدهی.
به غیرِ خمر و زنا و ربا و غیبت و قتلحلال داند وین رخصتش که آورده ست
هوش مصنوعی: او جز شرابخواری، زنا، ربا، غیبت و قتل، چیز دیگری را حلال میداند و به همین دلیل این مجوز را که آورده است، معتبر میشمارد.
هنوز لحمِ خنازیر خوردن اولاتربر آن که تن به طعام یتیم پرورده ست
هوش مصنوعی: بهتر است که انسان برای زندگی و بقای خود چیزی بخورد که ممکن است در نظر دیگران ناپسند باشد، تا آنکه خود را به غذای یتیم ببندد و در این راه به او آسیب برساند.
به خمر خانه رو و خمر خواه و حالی خورکه فرشِ عیش و بساطِ نشاط گسترده ست
هوش مصنوعی: به جایی برو که میتوانی نوشیدنی بنوشی و از زندگی لذت ببری، چرا که همه چیز برای شادی و خوشگذرانی آماده است.
به رغمِ عادتِ بدگوی نیک بخت به طبعز بامداد گرفته ست جامِ می بردست
هوش مصنوعی: به رغم عادت بدگویی برخی افراد خوشبخت، طبیعت در صبح زود، جام شراب را به دست گرفته است.
خوشی درآ به خراباتِ عشق و فارغ شوز هرچه بر زبر و زیرِ این سرا پرده ست
هوش مصنوعی: به خوشی به مکانهای پر شور و عشق برو و از تمامی مسائل و حواشی این دنیا بیخبر باش.
کسی که بوی نبرده ست از شمامۀ عشقگرش چو عود بسوزی هنوز افسرده ست
هوش مصنوعی: کسی که از عشق بویی نبرده باشد، حتی اگر مانند عود بسوزد و در آتش باشد، باز هم بیحال و افسرده است.
لطیفه هایِ نزاری حقایقِ محض استتو عفو کن به بزرگی که در سخن خرده ست
هوش مصنوعی: لطیفههای نزار حقیقتهایی ناب هستند، پس به بزرگی خودت ببخش که در حرفهایت اشکالی وجود دارد.